accounting

امروز مقاله استاد شاولی پور در زمینه مدیریت مشارکتی  براتون اماده کردم امیدوارم رضایت شما رو جلب کنه

در ضمن از استاد ارجمندم آقای شاولی پور که نهایت همکاری با اینجانب در زمینه در اختیار گذاشتن مقاله داشته  صمیمانه  تشکرمیکنم

مدیریت مشارکتی :

مدیرت مشارکتی نوعی از مدیریت است که از آن به مشارکت کارکنان در اداره امور و تصمیم گیریهای سازمان اهمیت داده میشود که کارکنان را در آن نوع مدیریت شریک سازمان میداند که می توان این طرح را در سه بخش گذشته ، حال و آینده مورد بحث قرار داد .

دانشمندان علم مدیریت ، مشارکت را بعد از انقلاب صنعتی بطور سازمان یافته ای مورد توجه قرار دادند از جمله این صاحب نظران ( تیلور ) بود که بنیانگذار مکتب مدیریت علمی است و نقش و جایگاه عنصر مدیریت را در بین عوامل تولید در اداره امور روشن ساخت ، سپس ( آلتون مایو ) و همکارانش بین شرایط کار و بهره بری به رابطه ای پی بردند که تأکید بر رفتارهای اجتماعی حال موجب شکل گیری مکتب علمی روابط انسانی شد و توجه به مسائل روحی و روانی حال موجب این شکل گیری شد مبنی بر اینکه کارگران احتیاجات و نیازهای دارند که مدیریت باید آنها را درک کند و برخوردهای مناسب را اتخاذ نمایند.

در جهان امروز مدیریت مشارکتی با استقبال زیادی روبه رو شده است مشارکت در قلمرو صنعت و بازرگانی به این جهت وسعت پیدا کرد تا مردم را نه تنها در کارگردانی فعالیتها بلکه در مالکیت دارائیها نیز سهیم سازد . تلاشهای که در شکل گیری علمی تیلیور در مدیریت شروع شد در شکل انسانی آن یعنی مدیریت مشارکتی تداوم یافت و آنهایی که معتقد به مدیریت مشارکتی هستند می گویند از طریق مشورت با کارکنان و اجازه آنها برای سهیم شدن در تصمیم ها ، سازمانها میتوانند اعتماد به نفش آنها را بالا برده و بهبود کیفیت و بهره وری را به دنبال داشته باشد .

( لیپرت ) می گوید : مدیریت مشارکتی چیزی بیش از یک چالش برای استقلال کارکنان به حساب می آید و چنین مدیریتی ، ابزاری برای بقاء و محیطی برای رقابت محسوب میشود .

شواهد تحقیقات نشان میدهد که مدیریت مشارکتی هم برای سازمان و هم برای افراد مزایای را در بر داشته و پیش فرض بنایی در مدیریت مشارکتی آن است که کارکنان در مقایسه با مدیران دانش و اطلاعات کاملتری در زمینه فعالیتها و فرآیند کار دارند . هر چند مدیریت مشارکتی نیز منتقدان و مخالفین خود را داراست ولی آنچه اهمیت دارد توجه به شرایط اثر بخشی این مدیریت است که برای خروج از بن بست نظرات موافق و مخالف نگرش سومی مطرح است که به شرایط وضعی توجه دارد و شرایط وضعی نیز مجموعه ای شاخص ها و متغیرهای است که موقعیت یک سازمان را در مقایسه با سایر سازمانها متفاوت میسازد .

مشارکت ممکن است تحت برخی شرایط خاص ، اثرات منفی و در شرایط دیگر نتایج بسیار مثبتی را به بار آورد بنابراین توجه به شرایط هر سازمان از اهمیت خاصی برخوردار است . مدیریت مشارکتی از ابعاد مختلفی تشکیل شده که بدین شرح می توان بیان کرد . در بعد فرم یا شکل مشارکت کارکنان ممکن است مستقیم یا غیر مستقیم دخالت داشته باشد و در قلمرو مشارکت است که موضوع های تصمیم گیری را پوشش میدهد که بطور کلی این تصمیم گیری دو دسته اند : 1 ـ تصمیم گیری استراتژیکی . 2 ـ تصمیم گیری تاکتیکی و همچنین مدیریت مشارکتی در بعد پایه و مبناء مشارکت است که در آن مشخص شود که در سازمان بصورت رسمی صورت گیرد یا غیر رسمی و در بعد حدود مشارکت نیز بدان دامنه ای از افراد اشاره می کند که در یک نظام مشارکتی همسو شده اند و اینکه آیا تمام کارکنان و یا گروهای خاص و یا فقط کارشناسان حق مشارکت دارند و دیگر ابعاد آن سطح مشارکت و درجه آن است . که در سطح مشارکت به ما می گوید که مشارکت در کدام یک از سطوح استراتژیک هماهنگی میانی یا عملیاتی به وقوع می پیوندد . و در بعد درجه مشارکت کارکنان ممکن است مستقیم یا غیر مستقیم باشد و مشخص میشود کارکنان سازمان به چه میزان و تا چه حد در تصمیم گیری ها احتمال نفوذ دارند و آیا این نفوذ کاذب ، جزئی ، یا کامل است .

و اما دیدگاه عمده از نظر فلسفی در خصوص مدیریت مشارکتی را به چهار بخش معطوف داشته اند . ( دیدگاه ایدئولوژی ، دیدگاه ابزاری ، دیدگاه دمکراتیک و دیدگاه انسانی ) که دیدگاه ایدئولوژی مدیریت مشارکتی را ابزاری برای بهبود زندگی ، کیفیت کاری ، تغییرات ساختاری ، مالکیت و ترویج مشارکت سیاسی بحساب می آورد .

و دیدگاه ابزاری مشارکت را راهی برای بهبود روابط کار ، تغییر نارضایتی کارکنان و ترویج بهره وری می داند و مشارکت از نظر دمکراتیک راهی برای ایجاد موازنه قدرت و فراهم کردن محیط دمکراتیک و کاهش قدرت بین زیردستان و فرادستان است و از دیدگاه انسانی نیز مشارکت را ساز و کاری برای کمک به پرورش انسانها و ارضاء نیازهای ثانویه و کشف استعداد بالقوه افراد میداند .

امید است این نوع مدیریت در سازمانها جهت رسیدن به اهداف سازمانی با مشارکت کارکنان همان سازمانها به مرحله عمل درآید.